KAIZEN, thanks to the great masters

Ik heb de voorbije 2 maanden echt veel tijd gespendeerd aan self-development.

Niet enkel door de uitdaging opnieuw aan te gaan nog een paard bij te kopen dat amper zadelmak is maar verder dus 9 jaar alles heeft geleerd van paard zijn, veulens geven maar niets met de omgang van de mens.

Het gaat me om bijscholing, bijleren op zeer hoog niveau van de grootmeesters. Mijn instructeurs hun meesters, die zelf ook van echte 'legendes' in de paardenwereld hebben geleerd, en meer dan 40 jaar dagdagelijkse ervaring met paarden met ons nu wensen te delen. 
Ik waan me uiterst gelukkig en een 'bofkont' om bij deze mensen te kunnen gaan leren, ze even persoonlijk te mogen ontmoeten en het is de investering (niet te vergeten helaas) meer dan waard.

 

Maar wat exact heb ik dan uitgespookt? 

- Bij Jossy Reynvoet heb ik een dag geweest om 8 paard/ruitercombinatie te zien met voorafgaand een theorie-lesuur van DE grootmeest in 'The Academic Art of Riding' Bent Branderup. 

Ik was echt onder de indruk, niet van zijn Deens-Engels accent maar zijn 'présence' en zorgvuldig , doordachte woordkeuze bij alles wat hij uitlegde en een oneindig lijkende achtergrond uit de geschiedenis van de rijkunst en hoe hij elke combinatie tactvol, nauwkeurig hielp en als theorievolger mij ook persoonlijk aangesproken en betrokken voelde en mij deed nadenken hoe meer de 'kunst' uit het rijden kon halen met mijn paarden.

 

- I.s.m. Antwerp Andalusians en mijn instructrice Gea Riemis van Horseman's Paradise is er de jaarlijkse uitnodiging waar Marius Schneider naar Geel bij Equimotion is gekomen. Een meester ridder van de Academische rijkunst van Bent. Marius is iets toegankelijker en biedt niet alleen de oplossingen of toenaderingen om problemen in grondwerk en rijden aan,  naar Bent's wijze, maar met z'n unieke achtergrond als fysiotherapeut, reikt hij telkens een paard- specifiek fysieke trainingshulp aan. 

Je kan je al inbeelden dat als ik eens diep heb nagedacht en m'n trainingsschema van elk paard vernieuwd heb, ik even tijd nodig had om alles te laten bezinken.

Enerzijds besef je dan maar al te goed dat er nog een lange trainingsweg te gaan is om een stevig gegymnastiseerd paard te verkrijgen dat ook mentaal & emotioneel geëngageerd is.

Anderzijds, elke training denk ik aan deze mensen die hun leven wijden aan het delen van hun kennis en kunde en wil ik zo zorgvuldig tewerk gaan om met vastberadenheid, gedrevenheid en passie mijn paarden vooruit te helpen, zonder tijdsdruk en om hun boodschap ook over te dragen aan de mensen die ik les geef.

 

Last but certainly not least: Buck Brannaman.

Van een heel ander werelddeel, van een andere wereld, maar toch niet wereldvreemd van Bent & Marius. 

Maar dit is ook maar door deze bagage aan kennis te hebben opgedaan dat ik dit kan herkennen en beamen.

Het avontuur in Milaan. Een collega op mijn vaste job, tevens Parelli Instructeur begroette me deze ochtend nog op volgende wijze: 'Hey Buck-fan, alles goed?' Geweldig toch! 

 

Uiteraard heb ik ondertussen door de tijd in het vliegtuig, wat tijd thuis om na te genieten 2 boeken gelezen, 1 van Linda Parelli en de andere van Pat Parelli dus ja ook lezen, video's bekijken, newsletters, websites e.d. van andere grote horsemen and cowgirls leren me dagelijks bij.

In het boek las ik het Japanse principe 'Kaizen', wat me terug deed denken aan mijn tijd dat ik zelf ook les volgde en mee les gaf in Japanse gevechtskunst. Het betekent niet minder dan 'never ending self-improvement'. 

Ik ben nooit zo leergierig geweest dan sinds ik afgestudeerd ben van middelbaar school. Dit heeft er toe geleid dat ik nog steeds blijf bij leren, blijf innoveren, creatiever ben dan ooit tevoren.

Dat ik een business in de paardenwereld ben gestart waar ik altijd van had gedacht dat dit maar een droom zou blijven en dat dit bovendien sterk groeit op zeer korte tijd.

 

De erecode, discipline, respect, vertrouwen draagt over in mijn lessen en werd door Buck nogmaals bevestigd hoe waardevol dit is met paarden en wanneer je mensen helpt om hun paarden beter te begrijpen.

Paarden hebben geen probleem op zich, maar mensen hebben problemen om hun communicatie over te brengen zodat paarden begrijpen wat er gevraagd wordt door de mens. 

Mensen hebben het zo moeilijk om 'te denken als een paard' omdat het niet in hun natuur is zich in de leven in een andere wereld. Dit is waar toegewijde mensen met passie een verschil maken voor de paardenwereld en om deze beter te maken. 

Het paard de tijd geven om na te denken, het op een 'faire' manier behandelen, steeds wat je het paard vraagt op een 'best offer'- manier aan te bieden en zeker op geen enkele manier 'angst' in het paard te veroorzaken. Met angst, net zoals bij mensen, leren paarden niets!

Slechts uitdrukkingen die ik ook heb onthouden zijn: 

- " Life in a horse is not speed but punctuality & responsiveness."

- " When I say 'go' to my horse, I mean it. So 'Say as if you mean it and mean wha you say."

- " Always and a training session soft and easy."

 

Uiteraard dit is 'slechts' een paar zinnen, want 3 dagen lang, elke zin, elke oefening die werd gedaan, hoe hij dat paard reed, blijft nog steeds doordringen.

Van een paard dat haast niets kende, heeft hij het paard geleerd om licht te zijn, boodschap naar de voeten te krijgen en mentaal mee te denken, de achterhand los te maken, de voorhand licht te maken, 3 gangen aan gelijkmatig tempo te lopen met 'stelling' en 'soft feel' en nog veel meer.

 

Hoe meer ik bijleer, hoe meer ik dit zelf dan train, hoe meer ik besef hoeveel er nog te leren valt en hoe weinig ik weet, ook al lijkt het voor sommigen al veel.

Als een ajuin, laagje per laagje, dieper tot de kern komen en dieper in mij de zaken beheersen. 

 

Ook was er tijd voor vragen te stellen, maakte Buck graag tijd om tijdens de pauze een praatje te maken en is hij een man die echt 'toegankelijk' is. Welke vraag ik hem stelde maakte niet uit. Enkel wist ik uit het antwoord niet alleen 'praktisch' hoe dit aan te pakken vanaf nu, maar ook dat je er gewoon voor moet gaan. 

Gewoon doen! Leef, rij paard, oefen, deel je passie en liefde en Buck gaf ook mee 'as long as you remember everything I said this last 3 days, you'll be just fine'. LOL. Dus heb vooral ook een grote zin voor humor!

 

Dit maakt dat mijn lessen nog boeiender worden en 2019 er fantastisch zal uitzien voor mezelf, mijn paarden, mijn studenten en al diegenen die ik zal bijstaan met hun paarden!