Gerrie de lieve Tinker trainingspony

De voorbije maand had ik een super lieve pony Gerrie en haar kleine shetlander vriendinnetje Maggie in training staan.  

Wat prachtig te zien hoe ze open bloeiden tussen onze kudde en de paarden dat ze zien staan in de aanliggende weides. 

Het zijn zo een schatten van paarden waar ik van in begin enorm veel vertrouwen in had. Die relatie hier zat direct wel goed en ze zochten me gewoon zelf ook altijd op voor communicatie te voeren.  
Aan bereidwilligheid, motivatie en aan ‘go’ zeker ook geen tekorten.  

Er is een duidelijk verschil zichtbaar en nog meer voelbaar gekomen in verschillende zaken.  

Ik denk dat de 2 merkwaardigste veranderingen zich bevinden in de soepelheid en de ontspanning en zelf al is deze even weg, krijg je het snel terug.  

Daarnaast is het ook zo dat ze nu echt wel zo dat ze stilaan goed begint te voelen wat er van de zit gevraagd wordt en dat benen niet altijd ‘vooruit’ wil zeggen.  

Niet dat ze extreem deed, alleen ging ze gewoon heel snel of schrikte ze op en vertrok ze.  
Ze had de laatste jaren ook weinig tot geen draf gedaan, laat staan galop. Daarop hebben we dus ook veel geoefend. Alleen was galop geen makkelijke daar ze een zeer snelle draf deed.  
Even volhouden dus en nu kan ze stilaan leren van in galop te gaan ontspannen, de eerste aanzet is hierin gegeven. Alleen hoeft ze vooruit te kunnen en dan in galop ontspannen zonder stil te vallen.  

Uiteraard was dit in draf ook zo en is het dus daarin dat we eerst de grote verandering brachten en het gewoon oefening en tijd vraagt.  

 

Voor haar soepelheid heeft het werken op de grond en in het zadel met het kaptoom veel ondersteuning geboden. Dus dit is voor haar ook sterk aangeraden om hiermee verder te werken. Dat buiten fysieke ontspanning ook mentale spanning vlugger komt, en dat de spieren voor haar op een correcte manier getraind worden. 

Je moet ook weten dat ze aan 1 kant blind is. Hier valt perfect mee te leven, maar dat maakt naar zelfvertrouwen, vertrouwen naar ons toe en naar fysiek toe het niet makkelijk in begin. Ze zal zaken meer uit haar andere oog willen zien en haar dus schever houden vaak om te kunnen kijken, wat onrustiger zijn soms of schrikken.  
Alle geluk vraagt ze zeer graag de ondersteuning van de mens als partner om haar gerust te stellen als we met haar werken.  

 

Wat zijn de zaken die we o.a. hebben gedaan:  

  • Veel rechte lijnen voor stretch en ontspanning en vooruit tot er ontspanning was. 

  • Vele cirkels, van hand veranderen, slangenvoltes, 8 figuren alles met veel buiging, stretch zoekende en dan naar mate dat ze het aankon en verbeterde maakten we de buiging kleiner en moeilijker.  

  • Heel veel transities in het longeren, vanuit grondwerkpositie en ook uiteraard in het rijden. 

  • Ook op wandeling mocht ze mee en ook hier was ze steeds aan het communiceren en op wandel door de weide. 

  • Misschien wel het belangrijkste: Bijna elke dag op ontspanning gewerkt, in stilstand, in beweging, met stick, vlag, touw, knuffels overal….  

 

Het mooiste moment na een training sessie was, dat ze dan toch zich zo ontspannen voelde om te gaan rollen en bleef liggen en haar eigenares er knuffelend gezellig bij ging zitten!  

Mooier kan je toch niet eindigen. Dit geeft zo veel voldoening 

Maggie werkte ook soms heel hard ook, ze liep af en toe een cirkeltje mee, at het gras aan de boord van mijn piste op, hiep mee om de stallen te kuisen en kwam ook zeker even aan m’n jaszak vragen om dat koekje eruit te laten.  

 

Ik ga deze schatten van pony’s zeker missen als ze naar huis gaan.  
Die kleine shetland stond hier zeker ook haar mannetje, toonde ook wel dat ze alles kon. Ze speelde ook met Rio en ging zeer moedig Restart dag zeggen dat een super groot paard isEen echt‘aanwezigheid’ en zo veel liefde ook. 
 

Maar het is geen vaarwel, het is een tot ziens of eerder tot zeer binnenkort!